Από τη συντακτική ομάδα του Bloomberg View

Η πρώτη αποστολή των διαπραγματευτών του Brexit είναι να συμφωνήσουν για τα δικαιώματα των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Βρετανία και των πολιτών της Βρετανίας στην ΕΕ. Σε έναν λογικό κόσμο, αυτό θα ήταν απλό. Στον πραγματικό κόσμο, θα αποτελέσει πρόβλημα αν η μία ή η άλλη πλευρά επιλέξει να το αναγάγει σε πρόβλημα.

Περίπου 3,2 εκατομμύρια πολίτες της ΕΕ ζουν στη Βρετανία και 1,2 εκατομμύρια πολίτες της ΕΕ ζουν στην Ευρώπη. Το Brexit θέτει υπό αμφισβήτηση το καθεστώς διαμονής και τα μελλοντικά δικαιώματά τους, συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης στην υγειονομική περίθαλψη και άλλες υπηρεσίες. Η πιο δίκαιη και λιγότερο ενοχλητική λύση είναι η αμοιβαιότητα: οι πολίτες της ΕΕ στο Ην. Βασίλειο και του Ην. Βασιλείου στην ΕΕ πρέπει να έχουν τα ίδια δικαιώματα.

Η επίτευξη μιας τέτοιας συμφωνίας είναι, ομολογουμένως, λίγο πιο περίπλοκη από ό, τι νομίζετε. Η ΕΕ θέλει οι πολίτες της που ζουν στο Ηνωμένο Βασίλειο να έχουν τα δικαιώματα που θα απολάμβαναν οπουδήποτε αλλού στην ΕΕ -αλλά ορισμένα από αυτά τα δικαιώματα είναι πιο διευρυμένα από τα δικαιώματα των Βρετανών πολιτών στην ίδια τους τη χώρα. Συγκεκριμένα, ένας πολίτης του Ηνωμένου Βασιλείου δεν μπορεί να φέρει τον/την σύζυγό του, εάν κατάγεται από χώρα εκτός της ΕΕ, να ζήσει στη Βρετανία χωρίς να πληροί την προϋπόθεση του ελάχιστου ετήσιου εισοδήματος ύψους 18.600 στερλίνων. Μετά το Brexit, αυτό θα περιόριζε τα δικαιώματα των πολιτών της ΕΕ που ζουν στη Βρετανία.

Μια δίκαιη συμφωνία είτε θα απαιτούσε από τη Βρετανία να εγκαταλείψει το εισοδηματικό τεστ των συζύγων των πολιτών της ΕΕ, είτε από την ΕΕ να περιορίσει τα δικαιώματα των πολιτών της Βρετανίας που ζουν στην Ευρώπη. Οποιοδήποτε από τα δύο θα έπρεπε να είναι αποδεκτό. Θα ήταν σκανδαλώδης αποτυχία των επικεφαλής και των δύο πλευρών, εάν διαφωνίες, τόσο ασήμαντες όσο αυτή, εμπόδιζαν να σημειωθεί περαιτέρω πρόοδος στις συνομιλίες.

Μια πιο βασική ανησυχία στρέφεται γύρω από τη δικαιοδοσία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Η βρετανική κυβέρνηση έχει υπογραμμίσει επανειλημμένως την ανάγκη τα κράτη να πάρουν πίσω την κυριαρχία τους από τα θεσμικά όργανα της ΕΕ, και ιδίως από το ΔΕΚ. Η ΕΕ φαινόταν εξίσου αποφασισμένη να διατηρήσει τις εξουσίες του δικαστηρίου σε θέματα που αφορούν τους πολίτες της.

Αυτό μπορεί και να αλλάζει. Το Bloomberg ανέφερε αυτή την εβδομάδα ότι η ΕΕ θα μπορούσε να επιτρέψει σε ένα νέο σώμα διαιτησίας να προστατεύσει τα μελλοντικά δικαιώματα των πολιτών της ΕΕ στη Βρετανία. Η Βρετανίδα πρωθυπουργός Theresa May και ο υπεύθυνος για τις συνομιλίες του Brexit, David Davis, είχαν προτείνει έναν παρόμοιο συμβιβασμό.

Το θετικό: Τα οφέλη της ευελιξίας και της ανοικτής νοοτροπίας σε τέτοια θέματα θα ήταν τεράστια. Οι πολίτες της ΕΕ βοηθούν το Εθνικό Σύστημα Υγείας της Βρετανίας να συνεχίζει να λειτουργεί, ενώ είναι εμφανώς απαραίτητοι σε πολλούς άλλους κλάδους της οικονομίας. Οι επιχειρήσεις της Ευρώπης στηρίζονται σε Βρετανούς επαγγελματίε, ενώ οι Βρετανοί μετανάστες (κυρίως στην Ισπανία) τροφοδοτούν τη ζήτηση και πληρώνουν φόρους.

Ό, τι κι αν συμβεί, το Brexit θα είναι ένα σοβαρό πλήγμα, ειδικά για τη Βρετανία - αλλά δεν υπάρχει λόγος να χειροτερέψει μια ήδη κακή κατάσταση. Το να μην επιτευχθεί συμφωνία στα πρώτα στάδια και μάλιστα σε ένα θέμα όπου τα αμοιβαία συμφέροντα είναι τόσο απλά, θα ήταν παράλογο.