Του Narayana Korchelarkota

Ο Πρόεδρος Donald Trump φέρεται να έχει ξεκινήσει τη διαδικασία αναζήτησης του επόμενου επικεφαλής της Federal Reserve, καθώς η θητεία της Janet Yellen ολοκληρώνεται στις αρχές του επόμενου έτους. Εάν επιθυμεί το βέλτιστο αποτέλεσμα για την οικονομία, κανείς δεν θα τα καταφέρει καλύτερα από ό,τι η Yellen.

Ας εξετάσουμε το ιστορικό της Yellen. Διατελεί πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Fed αλλά και της υπεύθυνης για τη χάραξη πολιτικής Ομοσπονδιακής Επιτροπής Ανοιχτής Αγοράς (FOMC) από το Φεβρουάριο του 2014 που σημαίνει ότι ηγούνταν της προσπάθειας της κεντρικής τράπεζας να πετύχει μέγιστη απασχόληση και σταθερότητα τιμών. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η καθαρή δημιουργία περισσότερων από 200.000 θέσεις εργασίας οδήγησε το ποσοστό ανεργίας από το 6,6% στο 4,3%, δηλαδή περισσότερο από μια ποσοστιαία μονάδα χαμηλότερα από αυτό που η Fed θεωρούσε βιώσιμο μακροπρόθεσμο επιτόκιο το Μάρτιο του 2014. Στο μεταξύ, ο δομικός πληθωρισμός παραμένει επίμονα κάτω από το επίπεδο-στόχο της Fed του 2%: έως το Απρίλιο, ανερχόταν σε μόλις 1,5%.

Εν ολίγοις, οι πολιτικές της Yellen έχουν συνδράμει στην εκπληκτικά ισχυρή ανάκαμψη της αγοράς εργασίας, ωστόσο ήταν αρκετά προσεκτική ώστε να συγκρατεί τον πληθωρισμό κάτω από το στόχο. Κάποιοι θα το έβλεπαν αυτό ως συνολική επιτυχία, αν και η επιφυλακτικότητα της Fed έχει ένα μειονέκτημα: οι αγορές δείχνουν να πιστεύουν ότι η κεντρική τράπεζα είναι απρόθυμη ή ανίκανη να πετυχαίνει σταθερά το στόχο για τον πληθωρισμό. Οι τιμές των κρατικών ομολόγων υποδηλώνουν ότι οι επενδυτές αναμένουν ότι το προτιμώμενο μέτρο της Fed για τον πληθωρισμό θα βρίσκεται αρκετά κάτω από το 2% σε πέντε έως δέκα χρόνια από σήμερα. Εάν επιμείνει, αυτή η απώλεια αξιοπιστίας σημαίνει ότι η Fed θα έχει λιγότερα πυρομαχικά για να αντιμετωπίσει την επόμενη ύφεση.

Θα μπορούσε, λοιπόν, οποιοσδήποτε από τους άλλους πιθανούς υποψηφίους να τα καταφέρει καλύτερα; Δημοσκόπηση του Bloomberg δείχνει ότι σε αυτούς περιλαμβάνονται ο πρώην πρόεδρος της Goldman Sachs (και νυν στέλεχος της κυβέρνησης Trump) Gary Cohn, ο πρώην διοικητής της Fed Kevin Warsh, ο καθηγητής John Taylor του Στάνφορντ και ο καθηγητής Glenn Hubbard του Κολούμπια. Ξέρω λίγα πράγματα για τις απόψεις του Cohn ως προς τη νομισματική πολιτική, αλλά ανησυχώ ότι η προηγούμενη εργασιακή εμπειρία του εμπειρία εργασίας του θα μολύνει την αντίληψη του κοινού για τις αποφάσεις που θα λαμβάνει η Fed υπό την ηγεσία του. Και μόνο σε αυτή τη βάση, θα τον απέκλεια από υποψήφιο.

Οι Warsh, Taylor και Hubbard, όλοι φέρονται να θεωρούν την Yellen ως υπερβολικά dovish, πράγμα που σημαίνει ότι θα είχαν κάνει λλιγότερα για να τονώσουν την οικονομική ανάκαμψη. Η προσέγγιση αυτή θα είχε οδηγήσει σε υψηλότερη ανεργία και χαμηλότερο πληθωρισμό –μια κατώτερη εκπλήρωση της διπλής εντολής της Fed, που τους κάνει χειρότερους υποψηφιους από την Yellen. Είναι επίσης σημαντικό να θυμόμαστε ότι ο Taylor και ο Warsh τάχθηκαν δημόσια ενάντια στην πρόσθετη νομισματική τόνωση το Νοέμβριο του 2010, όταν το ποσοστό ανεργίας ήταν περίπου 10% και ο πληθωρισμός είχε υποχωρήσει σχεδόν στο 1%. Οι ανησυχίες τους για τον υπερβολικό πληθωρισμό αποδείχθηκαν εντελώς αδικαιολόγητες. Η Yellen, αντίθετα, υποστήριξε την τόνωση της οικονομίας.

Η Yellen έχει ένα ιστορικό που δύσκολα μπορεί να νικήσει κανείς. Τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι οι άλλοι υποψήφιοι δεν θα τα κατάφερναν το ίδιο καλά. Ο Πρόεδρος θα πρέπει να ανανεώσει τη θητεία της στο τιμόνι της Fed.