του Dirk Schoenmaker

Η βιώσιμη ανάπτυξη είναι μια ολιστική έννοια με τρεις πτυχές: οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική. Η ανθρωπότητα αντιμετωπίζει πολυάριθμες προκλήσεις βιωσιότητας. Όσον αφορά το περιβάλλον, βλέπουμε την κλιματική αλλαγή, την αλλαγή στη χρήση της γης, την απώλεια της βιοποικιλότητας και την εξάντληση των φυσικών πόρων, να σταθεροποιούν τη γη. Και σε κοινωνικό μέτωπο, φτώχεια, πείνα και έλλειψη ιατρικής περίθαλψης αποκαλύπτουν ότι πολλοί άνθρωποι ζουν κάτω απότα βασικά κοινωνικά πρότυπα.

Η βιώσιμη ανάπτυξη σημαίνει ότι η τωρινή και οι μελλοντικές γενιές θα πρέπει να έχουν τους πόρους που χρειάζονται, όπως τροφή, νερό, υγειονομική περίθαλψη και ενέργεια, χωρίς να καταστρέφουν τις φυσικές διαδικασίες της γης. Για να οδηγήσουν την μεταμόρφωση προς μια βιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς οικονομία, οι ΗΠΑ έχουν αναπτύξει την Ατζέντα για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη 2030, η οποία θα απαιτήσει αλλαγή συμπεριφοράς.

Γιατί θα πρέπει το finance να συμβάλλει στην αειφόρο ανάπτυξη; Η κύρια δουλειά του χρηματοπιστωτικού συστήματος είναι να κατανέμει τη χρηματοδότηση στην πιο παραγωγική της χρήση, αλλά μια στροφή σε βιώσιμα μέσα σημαίνει αλλαγή των ιδεών μας για το τι είναι "παραγωγικό”. Το Finance μπορεί να διαδραματίσει έναν ρόλο στο να κατανέμει τις επενδύσεις σε βιώσιμες επιχειρήσεις και projects και στη συνέχεια να επισπεύσει τη μετάβαση σε μια κυκλική οικονομία. Επομένως το βιώσιμο finance (επενδύσεις και δανεισμός) εξετάζει πώς τόσο οι επενδύσεις όσο και ο δανεισμός, αλληλεπιδρούν με κοινωνικά, οικονομικά και περιβαλλοντικά ζητήματα.

Σε αυτόν τον ρόλο κατανομής, τα χρηματοοικονομικά μπορούν να βοηθήσουν σε στρατηγικές αποφάσεις για τις διαπραγματεύσεις μεταξύ βιώσιμων στόχων. Επιπλέον, οι επενδυτές μπορεί να ασκούν πίεση στις επιχειρήσεις στις οποίες επενδύουν, επομένως οι μακροχρόνιοι επενδυτές μπορούν να οδηγήσουν τις εταιρείες προς βιώσιμες επιχειρηματικές πρακτικές. Τέλος, το finance είναι καλό στην αποτίμηση του ρίσκου για σκοπούς αξιολόγησης, και μπορεί ως εκ τούτου να βοηθήσει να αντιμετωπιστεί η εγγενής αβεβαιότητα για περιβαλλοντικά θέματα, όπως η επίδραση των εκπομπών άνθρακα στην κλιματική αλλαγή. Στον πυρήνα τους τόσο το finance όσο και η βιωσιμότητα κοιτάζουν προς το μέλλον, επομένως υπάρχει περιθώριο για μια νέα ευθυγράμμιση,

Ένα νέο πλαίσιο
Η σκέψη για βιώσιμη χρηματοδότηση έχει περάσει από διάφορα στάδια τις τελευταίες δεκαετίες (Δείτε Πίνακα 1). Η εστίαση μετατοπίζεται σταδιακά από τα βραχυπρόθεσμα κέρδη προς την μακροπρόθεσμη δημιουργία αξίας. Σε ένα νέο δοκίμιο, αναλύω αυτά τα στάδια και παρέχω ένα νέο πλαίσιο για βιώσιμη χρηματοδότηση.

Οι χρηματοπιστωτικές και μη χρηματοπιστωτικές εταιρίες παραδοσιακά υιοθετούν το μοντέλο των μετόχων, με κύριο στόχο την μεγιστοποίηση του κέρδους. Ένα πρώτο βήμα στη βιώσιμη χρηματοότηση (1.0 στον Πίνακα 1) θα ήταν οι χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί να αποφύγουν επενδύσεις στις εταιρείες με πολύ αρνητικές επιπτώσεις, όπως οι επιχειρήσεις καπνού, βομβών διασποράς ή κυνήγι φάλαινας. Πραγματικά, κάποιες επιχειρήσεις αρχίζουν να εισάγουν στο εταιρικό τους μοντέλο κοινωνικές και περιβαλλοντικές εκτιμήσεις.

Αλλά για να προχωρήσουμε προς τα εμπρός,πρέπει να υιοθετήσουμε μια προσέγγιση μετόχου με τη χρηματοδότηση, με τα οφέλη να προκύπτουν για την ευρύτερη κοινωνία αντί μόνο για τους μετόχους. Στο δοκίμιο αναδεικνύω την ένταση μεταξύ των μοντέλων μετόχων και ενδιαφερομένων. Θα πρέπει οι φορείς χάραξης πολιτικής να επιτρέπουν σε μια εταιρεία με μετόχους, να εξαγοραστεί από μία εταιρεία με ενδιαφερόμενους; Ή χρειάζεται να προστατεύσουμε τις επιχειρήσεις που είναι πιο αναπτυγμένες στον τομέα της βιωσιμότητας; Άλλη μία βασική εξέλιξη είναι η μετακίνηση από το ρίσκο στην ευκαιρία. Ενώ οι χρηματοπιστωτικές εταιρείες έχουν αρχίσει να αποφεύγουν τις (πολύ) μη βιώσιμες εταιρείες από άποψη ρίσκου, οι πρωτοπόροι αυξάνουν ακόμη περισσότερο τις επενδύσεις τους σε βιώσιμες επιχειρήσεις και σε projects για να δημιουργηθεί ασπίδα μακροπρόθεσμα για την ευρύτερη κοινότητα.

 

Κινητοποίηση επενδυτικών funds για μακροπρόθεσμα
Ένa μεγάλο εμπόδιο για την υιοθέτηση βιώσιμου finance είναι η αμεσότητα. Το κόστος της δράσης βαραίνει τώρα ενώ τα οφέλη στο μέλλον. Η επίδραση της οικονομικής δραστηριότητας στην κοινωνία, και ακόμη περισσότερο στο περιβάλλον, συνήθως γίνεται αισθητή μακροχρόνια. Επομένως πώς μπορούν οι χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί να δεσμεύσουν τις επενδύσεις τους μακροχρόνια και να κατευθύνουν τις επιχειρήσεις προς βιώσιμες πρακτικές;

Στο δοκίμιο κάνω δύο συγκεκριμένες προτάσεις. Στο θεσμικό μέτωπο, προτείνω να εισάγουμε "μετοχές αφοσίωσης, ως επιπλέον ανταμοιβή στους μετόχους εάν έχουν κρατήσει τις μετοχές τους για μια χαρακτηριζόμενη περίοδος αφοσίωσης (για παράδειγμα τρία, πέντε ή 10 χρόνια). Αυτό είναι ένα κίνητρο για να επιδιώξουν οι θεσμικοί επενδυτές μια στρατηγική "αγόρασε και κράτα". Είναι επίσης μια ανταμοιβή για τις προσπάθειες των επενδυτών σχετικά με την ενασχόληση με τις επιχειρήσεις στις οποίες επενδύουν. Αυτή η ενασχόληση σε περιβαλλοντικά, κοινωνικά ζητήματα και ζητήματα διακυβέρνησης (ESG) είναι μια πανίσχυρη δύναμη να οδηγήσει τις εταιρείες προς βιώσιμες επιχειρηματικές πρακτικές. Κοινωνικές και περιβαλλοντικές εξωτερικές εξελίξεις λαμβάνουν χώρα στον εταιρικό κλάδο αλλά ο χρηματοπιστωτικός κλάδο μπορεί να πιέσει τις επιχειρήσεις να αντιμετωπίσουν αυτές τις εξωτερικές υποθέσεις αποτελεσματικά.

Σε επενδυτικό επίπεδο, προτείνω τη δημιουργία βιώσιμων λιανικών επενδυτικών funds. Αυτή τη στιγμή, τα βασικά οχήματα για τους λιανικούς επενδυτές είναι οι Οργανισμοί Συλλογικών Επενδύσεων σε Κινητές Αξίες (UCITS). Η έννοια των UCITS περιλαμβάνει μία απαίτηση μεταβίβασης, που προϋποθέτει ότι οι τίτλοι είναι εισηγμένοι. Ωστόσο αυτό αποθαρρύνει τη μακροχρόνια δέσμευση από τους επενδυτές., Ενώ η ρευστότητα είναι χρήσιμη για τους επενδυτές λιανικής, προτείνω αυτή η αυστηρή απαίτηση μεταβίβασης να αναθεωρηθεί σε μια έννοια μιας "ρευστότητας που διασφαλίζει έναν ισορροπημένο έλεγχο των εισροών και εκροών των κεφαλαίων από τους διαχειριστές κεφαλαίων”. Αυτό θα μπορούσε να συνδυαστεί με ένα όριο απόσυρσης για τις μετοχές του ταμείου.

Στο πλαίσιο της ατζέντας βιωσιμότητας, η Κομισιόν θα πρέπει να προετοιμάσει νομοθεσία δημιουργώντας ρευστά, βιώσιμα επενδυτικά funds λιανικής ή επιχειρήσεις με διαβατήριο ΕΕ. Αυτές οι νέες επιχειρήσεις συλλογικών επενδύσεων σε βιώσιμους τίτλους (UCISS), θα αντικαταστήσουν τις απαιτήσεις για εισαγωγή στο χρηματιστήριο και τη δυνατότητα μεταφοράς με την έννοια της υγιούς διαχείρισης της ρευστότητας. Η UCISS επίσης θα συμπεριλάβει τον ορισμό των επιλέξιμων επενδύσεων που ανταποκρίνονται στα εφαρμοστέα κριτήρια βιωσιμότητας. Οι στόχοι βιώσιμης ανάπτυξης του ΟΗΕ θα μπορούσαν να υποστηρίξουν αυτά τα κριτήρια.

© Copyright Bruegel. Η μετάφραση του κειμένου έγινε από το Capital.gr. Η δημοσίευση της ελληνικής μετάφρασης δεν αποτελεί προϊόν επίσημης συνεργασίας

Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: http://bruegel.org/2017/07/how-to-make-finance-a-force-for-sustainability/

Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: http://bruegel.org/2017/07/how-to-make-finance-a-force-for-sustainability/