Η Νότια Κορέα έχει ένα νέο πρόεδρο μετά από μια εκλογική διαδικασία πέντε μηνών που ολοκληρώθηκε με την εκλογή του Moon Jae-in στις 9 Μαΐου. Ο Moon έχασε οριακά την προεδρική θέση από την Park Geun-hye το Δεκέμβριο του 2012, αλλά η Park εκδιώχθηκε από την εθνοσυνέλευση στις 9 Δεκεμβρίου 2016. Το Συνταγματικό Δικαστήριο επιβεβαίωσε τη μομφή στις 10 Μαρτίου, ανοίγοντας το δρόμο για την εκλογή του Moon. Με βάση το σύνταγμα του 1987, ο πρόεδρος υπηρετεί μια πενταετή θητεία, με τις εκλογές να λαμβάνουν χώρα το Δεκέμβριο και το νεοεκλεγέντα πρόεδρο να ορκίζεται περίπου δύο μήνες μετά, στα τέλη Φεβρουαρίου. Ωστόσο, το σύνταγμα δεν παρέχει μια μεταβατική περίοδο για εκλογές μετά από μομφή, παραίτηση ή θάνατο του προέδρου. Ως εκ τούτου, ο πρόεδρος Moon έδωσε τον όρκο του μόλις τα αποτελέσματα των εκλογών πιστοποιήθηκαν το επόμενο πρωί.

Η πολιτική αβεβαιότητα παρέλυσε τη διακυβέρνηση στη διάρκεια της πεντάμηνης περιόδου. Άλλο παράγοντες επιδείνωσαν το πρόβλημα. Η Park είχε δυσκολευτεί επανειλημμένως εξαιτίας του κακού ελέγχου των διορισμών και η νομοθετική της ατζέντα ποτέ δεν ήταν κάτι σημαντικό, διότι η μονοκομματική εθνοσυνέλευση είχε διαταραχθεί από το σκάνδαλο σχετικά με την παρέμβαση της εθνικής υπηρεσίας πληροφοριών στις προεδρικές εκλογές του Δεκεμβρίου 2012, και στη συνέχεια από τη βύθιση του πλοίου Sewol τον Απρίλιο του 2014. Η τραγωδία με τη βύθιση του πλοίου είχε αποτέλεσμα το θάνατο 304 ανθρώπων, κυρίως μαθητών, και ήρθε για να συμβολίσει την δυσαρέσκεια της κορεατικής κοινωνίας με την ηγεσία της Park.

Οι εγχώριοι φορείς χάραξης πολιτικής έχουν αποδυναμωθεί εδώ και χρόνια, και οι Νοτιοκορεάτες έχουν υψηλές προσδοκίες για την κυβέρνηση Moon να αντιμετωπίσει σειρά πιεστικών ζητημάτων που βρίσκονται στη σκιά ενός ταχέως γηρασμένου πληθυσμού που είναι μια βόμβα για τα φορολογικά έσοδα, τις συντάξεις και την στρατολόγηση στρατιωτών. Αυτά τα ζητήματα περιλαμβάνουν τις σχέσεις διαφθοράς μεταξύ επιχειρήσεων και κυβέρνησης, το υψηλό κόστος εκπαίδευσης, την υψηλή ανεργία των νέων, τα περιβαλλοντικά προβλήματα και μια γενική κακουχία και απόγνωση που προέρχεται από την υπερβολικά ανταγωνιστική κοινωνία της Νότιας Κορέας.  Οι περισσότερες από τις πιθανές λύσεις σε αυτά τα προβλήματα θα απαιτούσαν νέα νομοθεσία, αλλά το Δημοκρατικό Κόμμα του Moon έχει μόνο 120 από τις 300 έδρες της Βουλής. ΟΙ επόμενες εκλογές για τη βουλή είναι τον Απρίλιο του 2020, επομένως η Moon θα πρέπει να ψάξει για συμβιβασμούς με τη μορφή συγχώνευσης κομμάτων και επανευθυγράμμισης, ή μέσω συχνής ad hoc δημιουργίας συνασπισμού,  που θα συνοδεύει κάθε νέα νομοθετική πράξη.

Όλοι οι εθνικοί ηγέτες πρέπει να αντιμετωπίσουν τα εγχώρια και διεθνή ζητήματα ταυτόχρονα, αλλά η τρέχουσα κατάσταση για τη Σεούλ είναι μοναδική. Ο Moon δεν θα είναι σε θέση να αποφύγει περιφερειακά και διεθνή στρατηγικά ζητήματα, αλλά η διεθνής κοινότητα δεν θα πρέπει να υποτιμά το χρόνο και την προσπάθεια που θα πρέπει να αφιερώσει η κυβέρνηση Moon στα εσωτερικά προβλήματα.

Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: http://www.iiss.org/en/publications/strategic%20comments/sections/2017-6df9/south-korea-s-presidential-transition-and-strategic-challenges-250a